شب ، پناهی برای دل عاشقان

آسمان دلم را ورق می زنم تا نام ستاره ای را در میان آن ببینم.ستاره ای که آسمان دل من را با چشمک

زدن های شبانه اش روشن می کند.

آری ، از تو می نویسم، توکه، تک ستاره ی قلب منی.

نازنینم هنگامیکه روشنایی جای خود را به تاریکی می دهد ، یاد تو در دلم زنده می شود.

شب، آغاز گفتگو با خدای عاشقان، شب است.

عقربه های ساعت در شب آرام آرام حرکت می کنند، تا روز نشود. اما باز تاریکی می رود و خورشید بر زمین می تابد...تا صبح بیدار مانده ام...صدای جیک جیک گنجشکهای بیدار در گوشم می پیچد...صدای اتومبیل ها...

بانوی من روزی که نام تو را در قلب خویش حک کردم ، روز و شب افکارم تو را می جوید...و تو شدی

تنها دلیل زنده ماندن من . و چه زیباست آن روزی که برای تو چشمم را بر روی این دنیا ببندم .

برای تو مردن زیباست . پرپر شدن گل ، اگر برای تو باشد زیباست.

آغوش گرمت را بر روی من باز کن ، تا هق هق های شبانه ام را مهمان باشد.