رو نثار گوگوش عزیزم بکنم....پس نظر یادتون نره دوستان

بزرگترین آرزوی من کوچکترین نگاه توست..بزرگترین غم من آخرین نگاه

توست

غروب مرگ آفتاب نیست

تاکه بودیم نبودیم کسی...کشت مارا غم بی همنفسی..

       تاکه خفتیم همه بیدار شدند..تا که مردیم همگی یار شدند..

قدر آن شیشه بدانید که هست...نه در آن موقع که افتادو شکست

زخم زندگی من تویی ...همه به زخماشون دستمال می ببندند...اما من به

          زخمم دل بستم....

یک روز زندگی روشن است وروز دیگر تاریک...ازروزهای روشن آنقدرنور

      بگیریم که در روزهای تاریک روشن باشیم....

دلتنگ کسی می شوم که

آفتاب صداقت را به میهمانی باغ

بیاورد.....

تقدیم به عزیزترینم گوگوش...